Sunday, May 23, 2010

زنانی از جنس فرشته های زمینی Zana Briski

اگر آمدن فرشته ها از آسمان حقیقت داشته باشد باید به بچه های نگونبخت محله روسپی های کلکته Sonagachi حق بدهیم که Zana Briski را فرشته بدانند!.
زانا بریسکی متولد بریتانیا,عکاس و فیلم ساز از 10 سالگی سودای عکاس شدن را با ورود به تاریکخانه موقت یکی از بستگانش در سر می پرورانده ولی با ورود به رشته زیست شناسی در کمبریج و سپس فرار از شکنجه حیوانات در آزمایشگاه! تحصیلاتش را در کمبریج با کارشناسی ارشد در الهیات به پایان رساند و با سفر به نیویورک و ورود به مرکز بین المللی عکاسی و تحصیل و تجربه در رشته عکاسی مستند به رویای کودکی اش سر و سامان داد.اولین بار با دوربینش در سال 1995 به هند رفت و در محاصره قشرزنان فرودست آنجا با الهام از فقر و افاقه و محرومیتهای گسترده دست به تهیه پروژه های عکاسی متفاوتی زد که بعدها در سال 2004 دستمایه تهیه فیلم خیره کننده و تاثیر گذار "متولدین روسپی خانه ها" گردید.وی با سکونت در محله خوشنام ! کلکته Sonagachi, Kolkata's red light distric که به هیچوجه قابل قیاس با انواع دیگرش در سراسر دنیا نیست ,به زوایای پنهان این شغل و خانواده هایی که از آن امرار معاش می کنند پرداخته و با ایجاد فرصت اموزش عکاسی برای بچه های خردسال این خانواده ها توانسته تا دریچه ای هرچقدر اندک به روی زندگی و امید برای آنان بگشاید.
فیلم با مصاحبه با کودکان مذکور و درسهای ابتدایی عکاسی با دوربینهای بسیار ابتدایی و اتوماتیک قدیمی که با نگاتیو تغذیه می شدند شروع می شود و در طی فیلم کم کم با آرا و عقاید و دنیای نحیف و خاکستری این کودکان و خانواده هایشان آشنا می شوید,استعدادهای هنری قابل طرحی در بین آنان پیدا می شود و با فروش عکسهایی که بچه ها گرفته اند در حراجی معروف ساتبی و نیویورک فرصت طرح نام آنها و اوضاع رقٌتبار زندگی شان برای مردم برخوردار جهان اول پیش می آید, تلاشهای زانا برای بورسیه کردن و گرفتن کمکهای خیریه برای امکان تحصیل بچه ها و ایجاد موسسه ای که به کودکان با عکاسی فرصت بهتری برای زندگی عطا کند از دستاوردهای ساخت این فیلم است.
فیلم ارزشهای هنری و عاطفی بسیاری دارد و برای آنها که هند و مردم فقیرش را از نزدیک تجربه کرده اند, حس غمبار و آشنایی به همراه دارد. از موضوعات قابل توجه فیلم تفاوت ماهوی روسپیگری در هند باسایر نقاط دنیا است,در روسپی خانه کلکته خانواده با همه اعضای معمول آن در کنار هم از دسترنج تن فروشی اعضای مونث بهره می برند و به نوعی فقر هندی چهره این فروافتادگی جامعه را به نوعی خاص تغییر داده است...
پ.ن:فیلم اسکار بهترین فیلم مستند 2005 و جوایز عمده دیگری را نیز به خود اختصاص داده است.
پ.ن:دیدن آدمهایی مانند زانا و شور و شوق و جوانی که در راه باورهایی این چنینی صرف می کنند یکبار دیگر یه یادم می آورد که ما هنوز فرصت نکرده ایم از حصار خود و خودخواهی هایمان و نیازهای مسخره ای که جامعه ای مانند ایران به ما تحمیل می کند پا بیرون بگذاریم...
پ.ن:در انتهای فیلم خواهید دید همان زمان اکران فیلم نیز بسیاری از از بچه های فیلم نتوانستند به ساده ترین امکان تحصیل دست یابند و با فشار و تحمیل خانواده هایشان از مدارس شبانه روزی که زانا برایشان فراهم می کند بیرون آورده می شوند و سرنوشت این بچه ها هنوز هم تغییر عمده ای نیافته است...
پ.ن: بچه های روسپی خانه ورسیون دیگری از بچه های زندان یا بچه های حلبی آباد یا هر بچه گرفتار به شرایط تحمیلی والدین و جامعه هستند و نمونه دهشتناکی از اجباری که برای تحمیل بدبختی به یک موجود زنده دیگر هر روز تکرار می شود.

Thursday, May 20, 2010

فعالان اجتماعی در پی شکار زباله Freegan

مصرف گرایی جوامع برخوردار و میزان ما به ازای پسماندهای غیرضروری که از این بابت تولید می کنند فقط یک شاخص زیست محیطی و مورد توجه فعالان محیط زیست نیست!,بلکه فعالان اجتماعی دیگری نیز با نگرانی آن را دنبال می کنند...
دیدن صحنه هایی در خیابان های کشورهای پیشرفته در حالیکه کسی در داخل سطلهای زباله به دنبال مواد غذایی می گردد بیشتر به بی خانمانها و طبقات بسیار فقیر مربوط می شد ولی همین رفتار توسط فعالین اجتماعی تحت عنوان Freegansیا Dumpster diving نیز صورت می پذیرد و نوعی کمپین اعتراضی نسبت به رواج بی رویه مصرف در جامعه غرب به شمار می رود.
این دو گروه بیشتر مشتری غواصی در محفظه های بزرگ زباله سوپرمارکتها و رستورانهای زنجیره ای بزرگی هستند که در پایان روز انواع مواد غذایی را به علتهای مختلفی چون تاریخ مصرف,اشکال در بسته بندی و یا تغییرات بسیار جزئی در کیفیت و ظاهر آن معدوم می کنند.به گزارش اشپیگل این جستجوی روزانه مواد غذایی در سطل زباله های موصوف به عادت روزانه بسیاری از دانشجویان شهرهای دانشجویی پر جمعیتی مانند هامبورگ,ماینز و کلن تبدیل شده است.با توجه به قوانین سختگیرانه بهداشتی در این قبیل کشورها مهاجمان صندوقچه های زباله! مجرم محسوب شده و با آنان با مجازاتهایی تا حد زندان برخورد می شود!. این سوپرمارکتها موظفند تا زباله های خود را در محوطه های امنی در پشت ساختمانهایشان تا هنگام حمل از دسترس و دستبرد محفوظ نگاه دارند.براساس آمارهای بدست آمده از فعالیت قریب به 15 ساله این فعالان در آمریکا, بیش از 40تا50% این مواد غذایی دورانداخته شده هنوز قابل مصرف محسوب می شوند. این آمارها در آلمان به طور دقیقی تهیه نشده است ولی یک مطالعه اتریشی نشان می دهد که بعضی از این سوپرمارکتها حداقل 50 کیلوگرم مواد غذایی را در روز دفع می کنند و وبلاگهای این گروه از آلمانیها نشان می دهد که هم اکنون بیش از هزاران نفر از طریق همین روش سد جوع می نمایند!!.پ.ن:همیشه تکنولوژی و رفاه نمی توانند سطح زندگی را افزایش دهند بلکه در بسیاری اوقات می توانند آن را برای گروهی فرودست با واقعیتهای جدیدی همراه سازد. پناه بردن به این سطل زباله ها در کنار اعتراض اجتماعی به روش دفع مواد غذایی نشان دهنده آن است که اقتصاد خانوار در کشورهای پیشرفته باعث شکاف عمیق اجتماعی تا حد فرورفتن در سطلهای زباله گردیده است...
پ.ن:مطرح کردن چنین مطالبی فقط برای کسانی است که تصور روشنی از آنسوی آبها ندارند و بهتر است بدانند فارغ از درجه بزرگنمایی و شفافیت حقیقتهای اجتماعی در کشورهای دیگر,آسمان تقریباً در همه جا خاکستری است!.

Monday, May 17, 2010

چگونه با هیولاهای سابق دوست شویم!

یک ماجرا با مایه های وایکینگ, چاشنی اژدها سواری و پویانمایی سه بعدی و داستانی که با مضمون اشعار سهراب سپهری نزدیکی بسیاری دارد و پسربچه ای که سعی دارد برخلاف سنتهای اجدادی و افتخار شکار اژدها با یکی از انواع بسیار خطرناک و ناشناخته اژدها دوستی نزدیکی برقرار کند!.انیمیشن How to Train Your Dragonساخته کمپانی معظم سرگرمی ساز اسپیلبرگ بیش از سرگرمی های معمول آمریکایی همان مضمون پست قبل من را نشانه رفته است و به دنبال خلق نگاه جدید در کودکان و نوجوانان فردا است, این نگاه جدید باید از احساس دشمنی سنتی نسبت به دشمنان پدرانمان عاری شود تا بتواند به خلق دوستی های جدید با هیولاهای سابق بپردازد!.
پ.ن:باعث افتخار است که اشعار سهراب بیش از دو یا سه دهه قبل به امکان متفاوت نگریستن اشاره داشته است.
پ.ن:فیلم از طراحی متفاوتی نسبت به پیکسار و دیسنی برخوردار است و همین تفاوت باعث می شود احساس تنوع را حس کنید, اژدهای محبوب قهرمان فیلم از لحاظ قیافه شباهت عجیبی به بمب افکن بی2 دارد! .

Sunday, May 16, 2010

خلق فرصت از طریق زوایای جدید نگاه

مقوله ای به نام زاویه دید در عکاسی, عبارت است از پهنا یا گستره ای که در اختیار لنز یا چشمی قرار داده می شود تا به یک سوژه تمرکز کند. فراهم آوردن این گستره با توجه به نوع نگاه عکاس معمولاً به دید بیرونی سوژه محدود می شود و در نگاه وی سوژه آنطور که از بیرون دیده می شود قابل کاویدن و تجسم کردن است, رفتن به زوایایی که از داخل سوژه به بیرون آن دست می اندازد به لحاظ عکاسی به معنای تغییر سوژه است و ...در تحلیل وقایع و تفکر در واقعیتهای اجتماعی نیز زاویه دید مطرح است ولی بر خلاف عکاسی, شما نیازی به تغییر سوژه برای رفتن به زوایای پنهانی آن واقعه ندارید!. کافی است که این توانایی را در خود پرورش داده باشید یا جامعه فرا گرفته باشد که برخورد با یک واقعیت میتواند زوایای مختلفی داشته باشد و نگریستن فقط از یک زاویه می تواند اعتبار تحلیل را کاهش دهد. همذات پنداری و خود را به جای طرفهای مقابل یا همه اطرافیان یک واقعه قرار دادن پیش از آنکه بازخوردهای منفی یا مثبتی متصور باشد, می تواند شما را به خلق تصویری بسیار نزدیکتر با وقایع آتی راهنمایی کند.
به طور مثال هنگام عبور از یک تقاطع پر ازدحام به عنوان یک عابر پیاده فقط یک لحظه خودتان را در همان لحظه به جای راننده وسائط نقلیه معارض مسیر تردد خودتان فرض کنید, تصور کنید نحوه عبور شما چه تاثیری بر رفتارترافیکی آنها و کل ازدحام آن محوطه خواهد گذارد,این نوع تفکر جایی از مغز انسان را اشغال نمی کند و می تواند در کسر ی از ثانیه نیز واقع شود فقط در ازای آن فهمی چندگانه از تبعات یک تصمیم کوچک پیش چشمهایتان زنده خواهد شد!. تعدد زوایای نگاه باعث ایجاد فرصتهای جدید خواهد شد, نگریستن محدود به یک زاویه فقط یک سناریوی اجرایی به دنبال خواهد داشت و این تفکر انتزاعی رفتن به جلد همه طرفهای مربوطه میتواند به اندازه همه آن اطرافیان کذایی سناریو تولید کند!.
صنعت تولید فیلم و پویانمایی غرب در یک سال اخیر با همین نگرش تولید فرصتهای جدید به ازای خلق زوایای دید متفاوت, فیلمهای بسیاری تولید کرده است. استعاره برای جهانی که خون آشامها در آن اکثریت دارند و نسل بشر معمولی در حال انقراض است و نگاهی از درون به جامعه ای مجازی که تا پیش از این در فیلمهای متاخرین با نگاهی از بیرون تصویر می شده است به ساخت فضایی کاملاً جدید که تماشاچی را به هیچ وجه دلزده و مایوس باقی نمی گذارد منتهی شده است!, اگرچه این مثال در دنیای کسب و کار ساخت سرگرمی نمود دارد ولی نباید فراموش کرد که دولت نیز محمل بزرگترین کسب و کار یک جامعه است...پ.ن:شاید هیچ کسی در دنیا به اندازه یک ساختار توتالیتر تشنه یک فرصت بی عیب و نقص برای ادامه حکومتش نباشد!و البته نقص واقعی در چنین حکومتی کاملاً مرتبط با کاهش زوایای دید و نگریستن از دریچه دید دیکتاتور و جمع محدود و همسوی اطرافیانش است, ولی با توجه به اینکه گاهی همین ساختارها نیز از اتاق فکر و امثالهم نیز بهره می برند شاید توصیه ایجاد زوایای دید متنوع و متفاوت برای تحلیل وقایع جامعه بهترین ابزاری باشد که بتواند فرصت دگرگونی از داخل را فراهم آورد...
پ.ن:نقاشی دیکتاتور اثر Le Quang Ha متولد1963 هانوی- ویتنام.



Saturday, May 15, 2010

زندگی در دوران Geek

دنیای شیفتگان عصر دیجیتال و ابر تکنولوژی ها با عناصری ویژه آراسته می شود, جماعت Geek با زبان خود صحبت می کنند,در دکوراسیونی مطابق سلیقه خودشان آرامش می یابند و اگر قرار باشد موزیک تصنیف کنند ...اجزاء صفحه کلیدهای اوراقی و خارج از رده میتوانند پوشش مناسبی برای سطوح نیمکت, کاناپه یا عسلی باشند گرچه معلوم نیست نشستن بر روی آن با تخت مرتاضهای هندی تفاوت زیادی داشته باشد ولی مطمئنم برای این جوانهای عشق رایانه ایده بسیار پرطرفداری است. Nolan Herbutدانشجوی طراحی صنعتی دانشگاه آلبرتا با استفاده از پلاتفرم فلزی که توانایی نشاندن پایه های کیبرد را دارد به ساخت انواع احجام با پوشش صفحه کلید رایانه می پردازد, او این مدل را نیمکت ولفگانگ لقب داده است.نرم افزارهای کاربردی تلفنهای موبایل و توانایی چند رسانه ای آنها به همراه چند قطعه دیگر در دستان یک گیک دیگر تبدیل به اولین گیتاری شده که با موبایل ساخته شده است!. دو عدد موبایل با سیستم عامل آندروید,دو موبایل با سیستم عامل ویندوز و یک آیپاد لمسی و یک بلندگوی قابل حمل و چند خط برنامه نویسی برای تولد این گیتار نوظهور کافی بوده است!.
پ.ن:زندگی معاصر این نسل جدید حکایت غریبی برای خود دارد!.

Monday, May 10, 2010

خطر كوچك شدن آرزوها و آغاز حراج جسم و جان Me Llaman Calle


اگر جامعه يا دولتي مردمانش را وا دارد كه روز به روز آرزوهايشان كم رنگتر و كوچكتر شوند، در پايان چيزي جز روسپيگري براي آن جامعه باقي نخواهد ماند!.ارزش داشتن آرزوهاي بزرگ همانند ارزش نفروختن جان و تن به پشيزي است...
داستان فيلم Princesasمحصول 2005 اسپانيا روايت زندگي دو روسپي در خيابانهاي مادريد است كه هر كدام قيمت اين حراج تن را با تحقق آرزوهايي بسيار كوچك برابر مي بينند. فيلم داستان زندگي روزانه زني است كه آرزويي جز داشتن يك زندگي طبيعي و يك شريك زندگي كه بتواند بعد از ساعت پايان كار او را با اتومبيلش سوار كند ندارد و همه تلاشش براي پس انداز پولي است كه با آن ايمپلنت سينه و يك ظاهر شكيل تر ابتياع كند!، در حاشيه اين داستان زن ديگري از جمهوري دومينيكن براي گذران زندگي پسر و مادرش پول پس انداز مي كند و همه در پايان به اين نتيجه مي رسند كه اين مسير ادامه دادني نيست و بايد از اين ورطه دامن خود بيرون بكشند...
پ.ن:ترانه Me Llaman Calle اثر Manu Chaoكه براي اين فيلم ساخته شده است با مضمون انگليسي ذيل بهترين روايت آهنگين همه آن چيزي است كه در سطور بالا آوردم!.

They call me street
stepping on the concrete
the rebellious and so lost girl
they call me street
street of the night
street of the day
they call me street
I'm going so tiredly
I'm going so vacantly
like a little machine for the grand city
they call me street
I get into your car
they call me street
I should be happy
tired street, empty street
of so much love
I'm going to the street below
I'm going to the street above
I wont back down
not even for life
they call me street
and that is my pride
I know one day I'll arrive
I know one day
my luck will come
one day it'll look for me
at the exit a good man
giving his life without paying
my heart isn't for rent
they call me street(2x)
suffering street, depressed street
from so much love
they call me street
most quiet street
they call me street without a future
they call me street without an exit
they call me street
most quiet street
for the women of life
rise below
sink above
like a little machine
for the grand city

پ.ن:شايد اگر همه عمر را بر سر آن بگذاريم كه آرزوهاي كوچك مردم فرودست را به تحقق برسانيم شايد بتوانيم از كوچكترشدن اين آرزوها و حراج جسم و جانشان پيشگيري كنيم،شايد نمي دانم شايد...

Sunday, May 9, 2010

جنگ پيغامي جز فقدان ندارد

جشنواره هاي مستقلي چون ساندنس هر سال قدمهاي بزرگتري براي شناساندن وجه كمتر شناخته شده سينماگران مستقل آمريكايي بر مي دارند، با توجه به رويكرد جنگ گريز و تقبيح مداوم جنگ توسط سينماگران مستقل آمريكايي شايد فيلم پيغام رسان محصول 2009 يكي از بهترينهاي اينگونه آثار باشد. وظيف رساندن خبر كشته شدن سربازان آمريكايي توسط دو نظامي جنگ آزموده كه به دلايلي چون مجروحيت در ادامه خدمت در ارتش به اين وظيفه گمارده شده اند و لحظه سخت شنيدن خبر فقدان فرزندان و همسران در اين فيلم به زيبايي به تصوير كشيده شده است. در هيچ كجاي فيلم ، هيچ كدام از بستگان در هنگام شنيدن چنين خبري احساس غرور يا تظاهر به آمادگي كامل براي شنيدن كشته شدن عزيزانشان را بروز نمي دهند. فقدان فقط فقدان است و هيچ چيزي در پس آن نمي تواند توجيه مناسبي براي از دست رفتن جانها باشد، فيلم فاقد شعارهاي جنگ ستيزانه و نشان دهنده انزجار همه ملتها از منازعه و كشت و كشتار است. وودي هارلسون و بن فاستر با هنرمندي تمام اين زجر دمادم روبرو شدن با خانوده جان باختگان جنگ را تصوير كرده اند.
پ.ن: در هيچ كجاي فيلم با ردٌ پايي از تقدس جنگ و بر حق بودن هيچ ملتي در جنگ روايت شده روبرو نمي شويد، فقط با انسانهايي طرف هستيد كه هيچگاه از دست دادن عزيزانشان با تسلي همراه نخواهد شد.
پ.ن:شايد هيچ شغلي در جهان چنين غيرقابل عهده دارشدن نباشد!، چه كسي خواهد توانست در اولين لحظه رساندن چنين پيغامي چشم در چشم بستگان متوفي بدوزد و سعي كند تا تسلي بخش آنان باشد؟؟.

Template Designed by Douglas Bowman - Updated to New Blogger by: Blogger Team
Modified for 3-Column Layout by Hoctro, a little change by PThemes